Inleidende gids tot het deel van mijn kunst dat zich onderscheidt als Essentialistische schilderkunst

Voor wie mijn kijk op schilderkunst via de Kern nieuw is.

 

Sommige werken binnen mijn reeksen van Kernkunst zouden op het eerste zicht al eens kunnen ogen als minimaal of abstract of geometrisch, terwijl ze hyper gestileerd figuratief zijn. Ook de is de geometrie vaak valse geometrie, of beter een organische geometrie.

Als dan toch namen moeten genoemd worden en na wat speurwerk zou je kunnen stellen dat mijn bevindingen en vernieuwingen gebouwd zouden kunnen zijn  het werk van Bart van der Leck en ook een Mondriaan al hebben deze mij niet beïnvloed en pakten ook zij  ze essentialisme op hun eigen manier aan. Zelf voel ik me geïnspireerd door werk en de geest van Michel Seuphor, Edvard Hopper, René Magritte (fratsen en psychologische kant), Victor Servranckx en Jean-Michel Folon.

In 1992 ben ik uitgegaan van mijn eigen visie zonder mij te baseren op bestaande kunst of kunstrichtingen. Ik experimenteerde voordien al wat met een analytische vorm van schijnabstract. Maar was vooral op zoek naar een schilderkunst waarin ik mezelf herkende en waarin ik mezelf kon uitdagen. De aanzet kwam na jaren speuren via de zeefdruk. Toen ik me realiseerde dat al een klein onderdeel van een beeld kan verklappen wat erop staat. Zocht ik in de beginperiode naar elementen die voor sommige dingen symbool stonden zoals lippen met lippenstift voor vrouw, snel evolueerde ik naar een beeldtaal waarbij de mens zo afgebeeld staat dat het eender welke geslacht of leeftijd kan hebben.

De mens en menselijk gedrag of de natuur staan vaak centraal in mijn werken. Meestal wordt de rechtopstaande mens afbeeld als een afgeronde paal. Vaak zonder haar maar sinds 2026 in hierin verandering gekomen. Ik schilder vaak situaties waarin je jezelf of anderen kan terug binden via de universele manier van vormgeving. Ik hanteer een heldere rustgevende directe beeldtaal. Ik vermijd angst verdriet en agressie in de meeste beelden. Daar is binnen de slordige Kern wel wat meer ruimte voor.

Kenmerkend voor mijn werk is dat naast de keuze van specifieke onderwerpen en verbeelding er een grote marge is voor een persoonlijke invulling van de kijker. Een invulling waar me trouw aan kan blijven of de volgende dag anders kan zien. Hierdoor krijg je een interactie en interactieve schilderkunst. Het werk in niet alleen van mij maar ook boor een belangrijk deel van de kijker, al geef ik wel heel specifieke aanzetten.

Binnen de richting van de essentialistische schilderkunst zie ik me niet als een hedendaags kunstenaar maar als een schilder van de toekomst. Mijn uitdaging binnen deze tak van mijn kunst is de psychologie van de moderne mens te introduceren in de schilderkunst.

In de huidige creatieve stroom voel ik mij geroepen tot het maken Midden Kern (opnieuw ook via Slordige Kern vaak mixed media op papier), Verwachtende Kern (met vlakken door de kijker in te vullen), Late Kern (meer aandacht voor kleurgevoel, meer detail, vaker taferelen met mensen in groep) en Keuze Kern de laatste richting welke verder wordt uitgewerkt waarbinnen de kijker verbanden kan leggen tussen de elementen).

Zie ook Artmajeur voor voorbeelden van mijn kunst.